Wat gebeurt er na het consult?
Een patiënt verlaat de spreekkamer met medische informatie, maar de persoonlijke afweging hoeft op dat moment nog niet gevormd te zijn.
Thuis kan een ander perspectief ontstaan.
Een mogelijke bijwerking krijgt betekenis wanneer iemand bedenkt wat deze kan betekenen voor werk of zelfstandigheid. Behandelbelasting wordt concreter wanneer ziekenhuisbezoeken naast het dagelijks leven worden gelegd. En een waarde als tijd met dierbaren kan anders gaan wegen wanneer deze wordt verbonden aan de mogelijke opbrengsten en gevolgen van een behandeling.
Ook kunnen vragen ontstaan die tijdens het consult nog niet naar voren kwamen.
De afweging ontwikkelt zich daarmee verder buiten de spreekkamer.
Meer dan tijd om na te denken
Een time-out wordt gemakkelijk beschreven als tijd om informatie te laten bezinken en over de keuze na te denken.
Maar alleen tijd beschikbaar stellen betekent nog niet dat een patiënt weet hoe die tijd gebruikt kan worden.
Wat is belangrijk om te overwegen? Welke informatie ontbreekt nog? Hoe kunnen persoonlijke waarden worden verbonden aan de behandelopties? En wat is belangrijk om terug te brengen naar het vervolgconsult?
Daar ligt een mogelijkheid voor keuzeondersteuning.
Niet door het besluitvormingsproces van de patiënt over te nemen, maar door structuur te bieden bij het verwerken, afwegen en voorbereiden.
De verbinding met het vervolgconsult
Een time-out staat daarmee niet los van het gesprek met de zorgprofessional.
De waarde ervan ontstaat juist wanneer wat buiten de spreekkamer duidelijker wordt, weer terugkomt in het vervolgconsult.
Vragen kunnen gerichter worden. Twijfels kunnen worden benoemd. En de zorgprofessional krijgt meer inzicht in wat voor de patiënt zwaar weegt bij de verschillende mogelijkheden.
Daarmee kan de periode tussen twee gesprekken een inhoudelijke plaats krijgen binnen Samen Beslissen.
Niet als extra stap die iedere patiënt op dezelfde manier moet doorlopen, maar als ruimte waarin passende ondersteuning beschikbaar kan zijn wanneer daar behoefte aan is.
De relevante vraag is dan niet alleen hoeveel bedenktijd een patiënt krijgt, maar ook: